
Wanneer er bezoek in het weeshuis komt, worden alle kindjes in rijen opgesteld en zingen ze samen liedjes, onder andere “You are my sunshine”, maar ook een traditioneel Tibetaans lied. Ze laten trots horen wat ze geleerd hebben en tonen zo hun dankbaarheid jegens de bezoekers.
Omdat van de kinderen vaak niet geweten is wanneer of waar ze geboren zijn, is iedereen jarig op 10 september
Tashi (14), Dawa Tsering (13), Ngodup Wango (9) en Tenzin Thinley (1) zijn de kinderen van een nomadenfamilie uit Chamdo. Toen hun vader bezweek aan een zwakke gezondheid en hun moeder leed aan voetkwalen, schonken ze hun land en yaks aan een tempel en verhuisden ze naar Lhasa. Tashi ging het huis uit op zoek naar werk. Tijdens zijn afwezigheid is de moeder bevallen van baby Tenzi. Zij overleed kort daarna. In januari 2007 werden de kinderen naar Dickey’s gebracht door een journalist uit Lhasa.
De nieuwste telg van het weeshuis is de vijf maanden oude Tenzin Yangdol. In december, wanneer iedereen gehuld gaat in dikke lagen kledij in een Lhasa van -10°C, werd de baby in een kartonnen doos achtergelaten op de weg naar het Seraklooster. Een oude vrouw van 82 hoorde gehuil op het weg naar het klooster. Toen ze zich omdraaide zag ze drie honden druk in de weer rond een kartonnen doos. Ze volgde het gehuil en vond een baby in de doos. Ze wikkelde de baby in haar trui en bracht het kind onmiddellijk naar het klooster om het op te warmen. De oude vrouw was zelf niet in staat om de baby bij te houden. Ze kwam helemaal uit Shigatse en leefde in armoede. Daarom namen de monniken contact op met Mama Dadhon van Dickey´s Weeshuis met de vraag of ze het meisje kon opvangen. Sindsdien woont ze in het weeshuis.
Schilderij gemaakt door DawaToen Dawa werd gevraagd om te tekenen hoe het voelt om een wees te zijn, maakte hij dit mooie schilderij. Dawa Tsering is 14 jaar oud en zit in het vijfde schooljaar. Zijn moeder kwam om bij de geboorte en zijn vader stierf aan longkanker toen Dawa twee jaar oud was. Tot zijn negende werd hij ondergebracht bij zijn tante die later trouwde en zelf een kind kreeg. Hij woont sinds het begin van Dickey´s in het weeshuis. Hij is een erg verantwoordelijke jongen en werd daarom een van de kapiteins. Hij houdt van muziekinstrumenten, vooral de gitaar. Later wil hij een bekende Tibetaanse popzanger worden.
De zeventien maanden oude baby Dhodak werd vlak na de geboorte te vondeling gelegd door zijn ouders. Een oudere vrouw vond de baby bij de Pottala. Het jongetje werd naar de politie gebracht en doorgestuurd naar het ziekenhuis met hoge koorts. Daar werd een longontsteking vastgesteld. Toen Mama Dadhon in het avondjournaal dit verhaal zag, besloot ze het kind op te vangen als niemand het kwam ophalen.
Dhonyoe werd door zijn ouders achtergelaten bij de Gampalapas. Reisgidsen vonden het kind en één van hen trachtte de jongen zelf op te voeden. Omdat het dove kind vaak agressief werd, werd hij soms vastgebonden aan een stoel. De man wist met het kind geen blijf en toen hij hoorde van het bestaan van Dickey´s, besloot hij het kind naar het weeshuis te brengen. Dhonyoe betekent “van betekenis”. Mama Dadhon koos die naam hopend dat het kind op een dag zal kunnen spreken of horen.